استلام

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِلام/

اسم مصدر

استلام (قدیم)‎

1. دست کشیدن به چیزی و لمس کردن آن، بویژه حجرالاسود. بوسه دادن.

   از همان گوشه مقابل حجر، یک مرتبه انفجاری از آدمی رخ داد به قصد استلام. «آل‌احمد»

واژه‌های مشتق شده

• استلام کردن، استلام حجر

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین