پرش به محتوا

استم

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • ایرانی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستَم/

اسم

[ویرایش]

استم (قدیم)

  1. ستم، ظلم.
    آخر دیری نماند استمِ استمگران/ زانکه جهان آفرین دوست ندارد ستم. «منوچهری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین