پرش به محتوا

استنطاق

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِنطاق/

اسم مصدر

[ویرایش]

استنطاق (حقوق)

  1. بازجویی و بازپرسی کردن از متهم. به سخن آوردن.
  2. جزئیات امری را با وجود کراهت مخاطب، از او پرسیدن.

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]



ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین