استوارنامه
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اُستُوار/نامه/
اسم مرکب
[ویرایش]
استوارنامه (سیاسی)
- حکم رؤسای کشورها برای معرفی مأموران سیاسی خود. نزد دولتهای میزبان. اعتبارنامه سیاسی.
- حکمی است که از طرف رؤسای کشورها به سفرا و مأمورین سیاسی داده میشود تا اعتبار آنها را نزد رؤسای دول بیگانه استوار سازد. قبلاً به این سند اعتبارنامه گفته میشد.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/فرهنگ لغت معین