استیصال

فارسی

ریشه‌ لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِیصال/

اسم مصدر

استیصال

1. درمانده و بیچاره شدن، درماندگی، ناتوانی. کنده شدن.
2. اساس و بنیاد چیزی را نابود کردن، برانداختن، براندازی، نابودی.

واژه‌های مشتق شده

• استیصال کردن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین