اسطوره
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]گیرششده از بهاری: آسطوره
آوایش
[ویرایش]- /اُسطورِه/
اسم مرکب
[ویرایش]
اسطوره
- افسانه، قصه، یا روایتی از دوران باستان، معمولاً درباره بوجود آمدن اشیا و حیوانات یا قهرمانان کهن یک ملت که جزئی از فرهنگِ آن ملت شدهاند، یا روایت واقعهای ازلی و مقدس.
- سخن بیهوده و پریشان.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین