اسم جمع
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اسم/جمع/
اسم مرکب
[ویرایش]
اسمجمع
- (ادبی): در دستور زبان، اسمی که ساختِ مفرد و معنای جمع داشته باشد، مانند گروه، گلّه، ملت.
- حوزه: [زبانشناسی]: اسمی با صورت مفرد که بر گروهی از افراد یا اشیا و غیره دلالت میکند.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]«اسم جمع» همارزِ «collective noun»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ / فرهنگ بزرگ سخن