اسم جنس
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اسم/جِنس/
اسم مرکب
[ویرایش]
اسمجنس
- (ادبی): در دستور زبان، اسمی که بر همه افراد یک جتس دلالت میکند، مانند پرستو در این جمله: پرستو در اوایل پاییز کوچ میکند.
- حوزه: [زبانشناسی]: اسمی نامعین که بر طبقهای از افراد یا اشیا و مانند آن دلالت میکند.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ برزگ سخن/
«اسم جنس» همارزِ «generic noun»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶