اسم معنی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اسم/معنی/
اسم مرکب
[ویرایش]
اسممعنی
- (ادبی): در دستور زبان، اسم هر چیزی که در خارج از ذهن وجود ندارد و وجود آن وابسته به چیز دیگری است، مانند تنفر، هوش، مقابل اسم ذات.
- اسمهایی را که به صورت مستقل در خارج از ذهن وجود ندارند و وابسته به حضور دیگری هستند را اسم معنی میگویند (مانند «زیبایی»، «دلاوری»)
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن