اسهاب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. از اندازه گذشتن.
  2. سخن را دراز گردانیدن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. پُرگویی، اطناب.
  2. واگذاشتن چهارپایان سوا

ریشه[ویرایش]

  1. بسیار بخشش کردن.
  2. شیر مکیدن بزغاله از مادر.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین