اسپر

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /اِسپَر/

اسم

اسپر (قدیم)‎

1. سپر. دیوار جداکننده. دیواری که میان دوپایه باربر می‌سازند.

   بر و گردن ضخم چون ران پیل/ کف پای او گِرد چون اسپری. «منوچهری»

---

ترجمه
انگلیسی: gymnospore

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین