اشتود

فارسی

ریشه لغت

• اوستایی

آوایش

• /اُشتَوَد/

اسم خاص

اشتود (قدیم)‎

1. (گاه‌شماری)‎: روز دوم از خمسه مسترقه، خمسه.
2. بخش دوم از پنج بخش گات‌ها.
3. روز دوم از اندرگاه.

مترادف‌ها

• اهنود، اسپنتمد

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین