اشراق

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. تابان گشتن، روشن شدن.

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. روشن کردن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. تابش.
  2. نام فلسفه‌ای که براساس حکمت افلاطونی و نوافلاطونی و حکمت رایج در ایران بنا شده و راه رسیدن به حقایق را کشف و شهود می‌داند که مروج آن شیخ شهاب الدین سهروردی بود (قرن ۶)
  1. مجازاًبه معنی الهام گرفتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
inward light