اشل

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: اِشل

آوایش

• /اِشِل/

اسم

اِشِل

1. (اداری)‎: رتبه، مرتبه. رتبه کارمندان دولت.
2. (اداری)‎: مقیاس و رتبه‌بندی و تعیین درجات.
3. (اداری)‎: امتیاز کارمند از نظر درجه و مقام اداری و دریافت حقوق، پایه، رتبه.
4. (ساختمان)‎: مقیاس سنجش اندازه‌های طرح یا نقشه نسبت به نمونه واقعی.
5. (ساختمان)‎: خط‌کش یا وسیله‌ای دیگر که به کمک آن، اندازه‌های طرح یا نقشه به اندازه‌های واقعی تبدیل میشود و یا برعکس؛ خط‌کش اشل.
6. (ساختمان)‎: رابطه میان اندازه واقعی چیزی با اندازه نقشه و نمودار آن، مقیاس.

• عربی

صفت

اَشَل

1. مردی که دست او شَل باشد، آنکه دستش معیوب و از کار افتاده باشد.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین