اصطلاح

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِصطِلاح/

اسم مرکب

اصطلاح

1. واژه، عبارت. زبان، گویش. مفردِ اصطلاحات.
2. واژه یا لفاظی که میان گروهی خاص یا در دانش‌های گوناگون بکار می‌رود و تعریف معینی دارد.
3. (زبان‌شناسی)‎: زنجیره‌ای از واژه‌ها که معنای کل آن را نمی‌توان از معنای یک‌یک تک‌واژه‌های سازنده‌اش دریافت، مانند «نخود هر آش بودن».
4. واژه‌ای که به علت کثرت استعمال عمومی، معنایی غیر از معنای اصلی خود را شامل می‌شود.
5. لغتی که جمعی برای خود وضع کنند و بکار برند.
6. عبارت, تعبیر, کلمه بندی, سخن موجز.

واژه‌های مشتق شده

• اصطلاحا، اصطلاحی، اصطلاح شناسی، اصطلاح شدن، اصطلاح کردن

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین