اصعب

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَصعَب/

صفت

اصعب (قدیم)‎

1. دشوارتر، سخت‌تر، صعب. دشوارترین.

   با تهیدستی و عدم مقدرت، زندگی دشوار و از اصعب بلیات است. «علامه شوشتری»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین