اصلع

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَصلع/

صفت

اصلع (قدیم)‎

1. ویژگی آنکه موهای جلو سرش ریخته باشد. تاس.

   علامت غلامی که سلاح را شاید، سطبری موی بُوَد ... و اگر اصلع بُوَد بِه بُوَد. «عنصرالمعالی»

واژه‌های مشتق شده

• اصلع شدن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین