اصنام

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَصنام/

اسم

اصنام (قدیم)‎

1. بُت‌ها، جمع صنم.

   .../ توحید بر ما عرضه کُن تا بشکنیم اصنام را. «سعدی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین