اضل

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: عضل

آوایش

• /اَضَلّ/

صفت

اضل (قدیم)‎

1. گمراه‌تر.گمراه‌تر به ضلالت.

   افضل ار زین فضول‌ها رانَد/ نام افضل به جز اَضَلّ منهید. «خاقانی شروانی»

همسان نوشت‌ها

• عزل، ازل، عضل

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین