اضمحلال

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِضمِحلال/

اسم مصدر

اضمحلال

1. نابوذی، تباهی، از هم پاشیدگی. از هم پاشیدن، نیست شدن.

   همه شئونات مادی و معنوی رو به انحطاط و اضمحلال می‌رود. «صادق هدایت»

واژه‌های مشتق شده

• اضمحلال یافتن

---

ترجمه
انگلیسی: tailspin stramash collapse

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین