اطراد

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِطِّراد/

اسم مصدر

اطراد (قدیم)‎

1. راندان و دور کردن. کسی را طرد کردن.
2. روان شدن کار، راست آمدن.
3. (ادبی)‎: در بدیع، آن است که گوینده نام و لقب ممدوح یا نام‌های پدران او را به ترتیب بیاورَد، مانند: کیخسروِ سیاوشِ کاووسِ کیقباد/ گویند چون ز دختر افراسیاب زاد ...

واژه‌های مشتق شده

• اطراد یافتن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین