اعتداد

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: اِعتداد

آوایش

• /اِعتِداد/

اسم مصدر

اعتداد (قدیم)‎

1. تصرف و مالکیت کسی بر چیزی.
2. پشت‌گرمی، اعتماد، اعتماد داشتن.
3. سربلندی، افتخار. به حیاب آوردن.
4. آنچه در اختیار و تصرف کسی است.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین