اعتدال

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِعتِدال/

اسم مصدر

اعتدال

1. دوری از افراط و تفریط، میانه‌روی. برابر شدن.
2. حد متوسط گرما و سرما.
3. (قدیم)‎: تناسب قد و قامت.
4. (قدیم)‎: راست ایستادن.

واژه‌های مشتق شده

• اعتدالی، اعتدالین، اعتدال بهاری، اعتدال پاییزی، اعتدال ربیعی، اعتدال خریفی

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین