پرش به محتوا

اعتساف

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِعتِساف/

اسم مصدر

[ویرایش]

اعتساف

  1. ستمکاری، زور گفتن، بیراهه رفتن. زروگویی.
    در منجلاب ظلم و جور و اعتساف و گرسنگی و بی‌تکلیفی غوطه‌ور بود. «جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین