پرش به محتوا

اعتقال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اِعتِقال/

اسم مصدر

[ویرایش]

اعتقال (قدیم)

  1. گرفتاری، اسارت. بستن، بند کردن. بسته شدن به غل و زنجیر.
    توسن طبع او ... بسته عقال اعتقال گشت. «جرفادقانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین