اعتکاف
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِعتِکاف/
اسم مصدر
[ویرایش]
اعتکاف
- گوشه نشینی برای تفکر یا عبادت و مانند آنها. گوشهنشین شدن.
- سرانجام از گناه خویش پوزش خواستند و در بیغولهای از جزایر سراندیب اعتکاف گزیدند. «صادق هدایت»
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین