پرش به محتوا

اعجوبه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اُعجوبِه/

صفت

[ویرایش]

اعجوبه

  1. آنکه به سبب انجام کاری خارق‌العاده یا داشتن توانایی‌های خاص، باعث شگفتی دیگران شود.



ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین