اعراض

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اعراض/

اسم

اَعراض (قدیم)‎

1. (فلسفه)‎: عَرَض‌ها، بیماری‌ها، جمع عَرَض و عِرض.

اسم مصدر

اِعراض

1. نسبت به چیزی کراهت داشتن، آن را نپذیرفتن، و از آن رو گرداندان. روی گردانیدن.
2. شیر پستان زن هنگامی که عصبی یا وحشت زده باشد یا غم و اندوه شدیدی به او دست داده باشد. خوردن شیر اعراض باعث ناخوشی کودک می‌شود.

واژه‌های مشتق شده

• اعراض داشتن، اعراض کردن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین