پرش به محتوا

اعزه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَعِزّه/

صفت

[ویرایش]

اعزه (قدیم)

  1. عزیزان، ارجمندان، گرانمایگان، بزرگواران، جمعِ عزیز.
    پدر او ... یکی از اعزهْ نجبای آشتیان در جوانی ... به تبریز رفت. «دهخدا»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین