پرش به محتوا

اعوان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَعوان/

اسم

[ویرایش]

اعوان

  1. یاران، مددکاران. جمعِ عون.
    قسمت‌های مطبوع‌تر در یرابر سلطان و اعوانش گذارده میشد. «اسلامی ندوشن»

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین