افتان
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اُفتان/
قید
[ویرایش]
افتان
- در حال افتادن و به زمین خوردن.
استعاره
[ویرایش]
- افتان و خیزان راه رفتن: آهسته و به حالت افتادن و برخاستن راه رفتن.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین