پرش به محتوا

افتتان

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِفتِتان/

اسم مصدر

افتتان

فتنه‌گری. فتنه، بلا. در فتنه افتادن، مفتون شدن.
ور گریزم من رَوَم سوی زنان/ همچو یوسف افتم اندر افتتان. «مولوی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=افتتان&oldid=904411»