پرش به محتوا

افتضاح

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِفتِضاح/

اسم مصدر

افتضاح

رسوا شدن، رسوایی، بدنامی.

صفت

(گفتگو)‎: بی‌آبرویی. بسیار بد و نامناسب.

واژه‌های مشتق شده

افتضاح‌آور، افتضاح شدن، افتضاح کردن، افتضاح راه انداختن، افتضاح بار آوردن

ترجمه
انگلیسی: scandal infamy ignominy eclat debacle scandalous scandalization inglorious gamy gamey scandalmonger scandal sheet

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=افتضاح&oldid=904520»