افتعال
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِفتِعال/
اسم مصدر
[ویرایش]
افتعال (قدیم)
- دغلکاری، تقلب، بهتان زدن.
- در صرف عربی، یکی از بابهای ثلاثی مزیدّفیه. بعضی از مصدرهای ساخته شده بر قیاس آن.
- یکی از مصادر ثلاثی مزید در زبان عربی. چیزی نو پدید آوردن.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین