افروختگی

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /اَفروختِگی/

حاصل مصدر

افروختگی

1. وضع و حالت آنچه در حال سوختن و افروختن است.
2. (مجاز)‎: سرخ شدنِ صورت و مانند آن.
3. (مجاز)‎: خشم، عصبانیت.

---

ترجمه
انگلیسی:inflammation incandescence

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن