افروزش
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اَفروزِش/
اسم مصدر
[ویرایش]افروزش (قدیم)
- اسم مصدر از افروختن ← روشنی، درخشندگی.
- افروختگی، روشنایی. اشتعال.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
اسم مصدرافروزش (قدیم)
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||