افساد

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِفساد/

اسم مصدر

افساد

1. به هم زدنِ میان دو کس یا آشفته کردن اوضاع. فساد، تباهی.
2. (قدیم)‎: فساد کردن، فتنه‌انگیزی، تباهکاری. برپا کردن فتنه.

واژه‌های مشتق شده

• افساد کردن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین