افشار

فارسی

ریشه لغت

• ترکی

آوایش

• /اَفشار/

اسم

افشار

1. بن مضارعِ افشردن و افشاردن.
2. جزء پسین بعضی از کلمه‌های مرکب ← پا افشار. دست افشار، مشت افشار.
3. (موسیقی‌ایرانی)‎: گوشه‌ای در دستگاه شور ← افشاری.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین