پرش به محتوا

افصح

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَفصَح/

صفت

[ویرایش]

افصح (قدیم)

  1. زبان آورتر، زبان‌ آورترین. فصیح‌ترین. شیوا، شیواترین. فصیح‌تر، شیوا سخن‌تر.
    پیغام‌ها ... به افصحِ لسان و اوضحِ بیان گزاردند. «وطواط»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین