افضل
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اَفضَل/
صفت
[ویرایش]
افصل
- برتر از دیگران در علم، هنر، اخلاق، و مانند آنها. برترین، بالاترین. با فضیلت. مفردِ افاضل.
- خودش را افضلِ موجودات تصور میکند. «صادق هدایت»
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین