پرش به محتوا

افلاکی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اَفلاکی/

صفت نسبی

[ویرایش]

افلاکی

  1. منسوب به افلاک ← غیر مادی، غیر زمینی.‌ مقابل خاکی.
  2. (قدیم): فرشته. فرشتگان، ستارگان.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین