پرش به محتوا

افکن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَفکَن/

اسم

[ویرایش]

افکن

  1. بن مضارعِ افکندن.
  2. جزء پسین بعضی از کلمه‌های مرکب، به معنی «افکننده» ← شیرافکن، مردافکن، نورافکن.


ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن