پرش به محتوا

اقتحام

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِقتِحام/

اسم مصدر

[ویرایش]

اقتحام (قدیم)

  1. بدون ترس بکاری اقدام کردن. بدون اندیشه دست بکاری زدن. خود را در سختی انداختن ← مفردِ اقتحامات.
    راه اقتحام مخوف است و من به نفْس معلول.‌ «نصرالله منشی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین