اقتران
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِقتِران/
اسم مصدر
[ویرایش]
اقتران (قدیم)
- با هم قرین شدن ← قرین. نزدیکی، پیوستگی.
- (نجوم): واقع شدن دو ستاره در یک درجه و دقیقه برجی. نزدیک شدن ستارهای به ستاره دیگر.
واژههای مشتق شده
[ویرایش]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
| ||||||||