پرش به محتوا

اقطاب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَقطاب/

اسم

[ویرایش]

اقطاب

  1. (تصوف): قطب‌ها، انسان‌های کامل ← جمعِ قطب.
    از هست اقطاب و اوتاد، فتحِ بابِ مراد می‌جست. «قائم‌مقام فراهانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین