اقلیت
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: اغلیت
آوایش
[ویرایش]- /اَقَلِّیَت/
اسم مصدر
[ویرایش]
اقلیت
- حالت کمتر بودن، کم بودن، قسمت کمتر، بخش کمتر. ← مقابل اکثریت.
- (سیاسی): گروهی از مردم یک جامعه، که از جهاتی مانند دین، فرهنگ. نژاد، و بینش سیاسی از عموم مردم تمایز دارند و نسبت به عموم، درصد کمتری دارند.
- (سیاسی): گروهی از نمایندگان مجلس که با گروه بزرگتر یا اکثریتِ مجلس مپافق نیستند و معمولا از دولت پشتیبانی نمیکنند.
- بخش یا گروهی از یک مجموعه که تعداد اعضایش نسبت به عموم کمتر است.
- گروهی از افراد یک کشور یا یک شهر که دین یا نژادشان با اکثریت مردم آن جا فرق داشته باشد.
واژههای مشتق شده
[ویرایش]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین