پرش به محتوا

الحاد

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِلحاد/

اسم مصدر

[ویرایش]

الحاد

  1. از دین برگشتن، انکار خداوند کردن، به خدا و پیغمبر بی‌اعتقاد شدن.

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن

زبان دیگر

[ویرایش]
  • زبان معیار باستان

آوایش

[ویرایش]
  • /اِل/حادِ/

الحادِ

  1. ایل موصوف به دائمی بودن صفت مفعولی.
    الحادِ ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش ائل - حادِ قابل تجزیه باشد و مفهوم کلی جماعت مفعول را تداعی می‌نموده است.