امطار

(اِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. باران آمدن.

مصدر متعدی

1. بارانیدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(اَ)

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. جِ مطر؛ باران‌ها.

منابع

• فرهنگ لغت معین