انس

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. خو گرفتن.

(اِ م

صفت[ویرایش]

  1. عادت.
  2. آرامش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(اِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم جمع[ویرایش]

  1. مردم، آدمیان.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(اَ نَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. کسی که بدو انس گیرند.
  2. گروهی که در یک جا مقیم باشند؛

جمع[ویرایش]

  1. آناس.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

attaccamento

اسم[ویرایش]

affetto

انگلیسی
fondness