اوطان

فارسی

ریشه لغت

• دهش‌شده به عربی: اوتان

آوایش

• /اوطان/

اسم

اوطان

1. وطن‌ها، جمع وطن.

   ترکِ اوطان و مفارقتِ اخوان را فایده چیست؟ «وطواط»

• بهاری

صفت نسبی بهاری

اوطْان

1. مترادف رودرواسی در زبان فارسی، زمانی صرف می‌گردد که مهمانی هنگام پذیرایی راحت نباشد. خجول، خجالتی.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس